Steeds moesten wij geloven wat er werkelijk gaande was,
een strak omlijnde doodsdans, en denken aan het leven
en dat ons kindzijn stemming gaf en ons spraakzaam
deed herleven alsof het enige betekenis had:
dat de goede wegen naar het graf
en tot dit helse levenspad
als vuurgolven het licht,
de zon evenaren.
